Aan het einde van deze les kun je ...

Met dit zinnetje beginnen leerdoelen. Als het gaat om talenonderwijs (MVT, NT2) krijg ik hier altijd een beetje de kriebels van.

Want, wat KUN je na 45 minuten les? Meestal KUN je namelijk nog niet veel. Het leren van een taal vergt heel veel van je brein en kost heel veel tijd.

Stel, de docent behandelt een grammaticaal element. Aan het einde van de les kun je wellicht begrijpen hoe het werkt. Maar je kunt het nog niet zelf toepassen. Dat element zal nog vaker in de lessen aan bod moeten komen, het liefst in allerlei contexten (verhalen, gesprekjes, etc.)

Met die input kun je dat grammaticale element vervolgens herkennen. Je herkent misschien ook foutieve toepassing van dat element. Maar je kunt het nog niet zelf toepassen.

Nadat er nog meer input in de lessen is aangeboden zou je het element met wat hulp kunnen toepassen, bijvoorbeeld in een invuloefening en na enkele oefeningen zou je het ook zonder hulp kunnen toepassen.

Maar wanneer we het hebben over leerdoelen in het talenonderwijs hopen we op spontane, automatische toepassing van dat stukje grammatica. Daar zijn we nog niet. Want na invuloefeningen en (hopelijk) nog meer input (verhalen, leesteksten, gesprekjes, liedjes, etc.) lukt het je wellicht om, in een schrijfopdracht bijvoorbeeld, taal te creëren met dat stukje grammatica erin. 

Uiteindelijk, nadat je nóg meer contact met taal hebt gekregen, zou je in staat kunnen zijn om het zelf, spontaan en vloeiend, zonder hapering, te kunnen gebruiken.

Het is zeer moeilijk om een hoeveelheid tijd te noemen wanneer het gaat om het leren van taal, maar er zijn studies die spreken over 50 tot 100 uur die je nodig zou hebben om een grammaticaal element spontaan en vloeiend te kunnen gebruiken. Andere studies praten over honderden uren.

Dus, zou dit een vriendelijker leesdoel kunnen zijn?

Aan het einde van deze les heb je kunnen zien hoe ...