Waarom zou elke taaldocent verhalen moeten vertellen? Bij TPRS, een van de bekendste werkvormen van CI, staat het maken van verhalen centraal. In Story Listening, een andere CI werkvorm, staan verhalen die op een begrijpelijke manier verteld worden, centraal.

Mario Rinvolucri legt hierover uit dat verhalen vertellen, een van de meest betekenisvolle en oudste activiteiten uit de geschiedenis, zo waardevol zijn in het talenonderwijs omdat verhalen inspelen op emoties. "Je kunt het cognitieve niet scheiden van emoties, want cognitie is onderdeel van emoties". Verhalen zonder ingewikkelde taal, maar met diepe, menselijke emoties. Onderwerpen voor de verhalen? Die haalt hij het liefst uit de leerlingen zelf, of, zoals hij zegt: "iets dat mij eerst vindt".

Hierbij moet ik meteen denken aan Card Talk. Ook in The Motivated Classroom podcast is over Card Talk gesproken. Het is een simpele activiteit waarmee je snel iets over jouw leerlingen te weten komt, hier al in simpele doeltaal een kort gesprekje over kunt voeren en vervolgens als ingrediënten gebruikt kunnen worden in verhalen. Elke leerling heeft een mini whiteboard waarop ze het antwoord op jouw vraag tekenen. Dat kan zijn: wat is je lievelingsdier? Welk muziekinstrument vind je leuk? Wat eet je het liefst als ontbijt? Welke sport interesseert jou? Je kunt hier natuurlijk oneindig veel voorbeelden van bedenken. De leerlingen hoeven alleen maar te tekenen. Vervolgens bekijk jij hun tekeningen en benoemt aan de klas wat je ziet: "Hé Paul, wat een mooie hond. Heb jij een hond? Hoe heet jouw hond? Is jouw hond groot of klein? Hoeveel jaar is jouw hond? etc".

Nu je weet waar de interessegebieden van jouw leerlingen liggen, kun je verhalen maken en/of vertellen waarbij die interesses aan bod komen.

"If you touch one of those themes, it's very hard for a normal human being not to be involved", aldus Mario Rinvolucri.