Waarom Dynamic Language Learning

'Gefeliciteerd, je hebt het A1 niveau afgerond'

Dit stond op de laatste pagina van de lesmethode waar ik vroeger mee werkte. Verbijsterd keek ik naar deze uitspraak. Wat ik wist dat mijn leerlingen helemaal niet het A1 niveau hadden afgerond. Ze waren niet in staat om eenvoudige gesprekken over alledaagse zaken te voeren in de doeltaal. Ondanks mijn inzet, ondanks de invuloefeningen die ze hadden gemaakt en de docentenhandleiding die ik had gevolgd.

Er ging iets helemaal niet goed hier. En tijdens een workshop ontdekte ik wat er niet goed ging. In deze workshop ging ik namelijk Russisch leren. Zonder boek. Zonder aantekeningen. Ik hoefde alleen maar te luisteren voor begrip. En ik begreep de taal, ik begreep de Russische woorden, ik begreep helemaal waar het verhaal over ging. Ik was na 30 minuten zelfs in staat om in eenvoudige zinnen in het Russisch aan iemand anders te vertellen waar de les over ging.

Hoe kon dit werken?

Eigenlijk is het heel simpel. Taal is geen kennis. Taal is een systeem dat je brein zelf ontwikkelt op basis van alle taal die jij hoort of leest. De wetenschap is het hier inmiddels unaniem over eens; veel input van taal (gesprekken, verhalen, artikelen, boeken, etc) is nodig om taal te leren.

Het leren van een taal is iets heel anders is dan aardrijkskunde of biologie leren. Een taal verwerf je daarom op een heel andere manier dan dat je de feiten leert die je nodig hebt om je aardrijkskunde-examen te kunnen maken.

Ik had al die tijd taalonderwijs gegeven alsof ik aardrijkskundeles gaf.